Romeinse en middeleeuwse landelijke bewoning langs de Zeeweg te Roksem (gem. Oudenburg)

TitelRomeinse en middeleeuwse landelijke bewoning langs de Zeeweg te Roksem (gem. Oudenburg)
PublicatietypeTijdschriftartikel
Publicatiejaar1987
AuteursDemeulemeester, J, Dewilde, M
Titel van het tijdschriftArchaeologia Belgica
Volume of jaargang3
Begin en eindpagina's225-231
Trefwoordengracht, kerk, kustvlakte, Kustvlakte, landelijke archelogie, landelijke nederzetting, polders, Roksem, wegennet, wooneiland, Yann Hollevoet, zeeweg, Zeeweg
Samenvatting

Beperkte verkenning op een door uitzaveling bedreigd terrein. Daar het hier om een noodopgraving ging, diende bij het diepgaand onderzoek van de sporen soms een keuze gemaakt te worden. Het was niet mogelijk altijd elk spoor volledig te onderzoeken, zodat een aantal beperkingen in de bepaling en interpretatie van de gegevens niet kan worden uitgesloten.
Het is duidelijk dat Roksem in de vroege Middeleeuwen een belangrijk woooncentrum vormde. Er kon slechts in een beperkte zone worden gegraven. In de onderzochte zone zelf werden sporen teruggevonden die volgens een voorlopig nazicht in een 5tal fazen kunnen wordn opgesplitst
Zone met Karresporen - greppel : deze romeinse sporen staan duidelijk in verband met de aanwezigheid van het castellum van Oudenburg op zowat 1300 m ten noorden van het site. Verder onderzoek van de omliggende terreinene moet ons echter meer inzicht verschaffen over de betekenis van deze vondsten en een eventueel doorleven van de bewoning na het midden van de 4de eeuw, periode van de grote bloei van Oudenburg III, het stenen castellum
Na de occupatie in de gallo-romeinse periode wordt het site verlaten en pas in d eKarolingsiche periode opnieuw bewoond. Hutkom - Karolingsche voorloper van hoevebouw 12-13de eeuw - resten houten waterput, 2 greppels
Middeleeuwse sporen onder te verdelen in 3 fazen: door graven U-vormig grachten systeem rechthoekig wooneiland geconstrueerd, waarbinnen een waterput, een rechthoekig gebouw en een spijker werden aangetroffen.
In een volgende faze wordt iets meer naar het oosten een nieuw rechthoekig wooneiland gecreeërd.
In een derde faze wordt het wooneiland nog verder gereduceerd.
De archaeoligca die voor deze 3 fazen representatief zijn, kunnne vooralsnog ruim van de 11de tot de 13de eeuw gedateerd worden. Verder onderzoek en vergelijkende studie zullen hier een meer genuanceerde datering moeten brengen.
Vermeldenswaard is ook de afwezigheid van baksteenconstructies. Enerzijds wijst dit erop dat het site tijdens de late middeleeuwen als woonzone in onbruik is geraakt, wat overeens temt met de vondsten, die tot de 13de eeuw beperkt blijven. Anderzijds dient ermee rekening gehouden dat de baksteenarchitectuur in dit gebied pas in de eerste helft van de 13de eeuw tot ontwikkeling komt, namelijk in de kerkbouw. Onze kennisvan de middeleeuwse landelijke bewoning in de kustreek is echter te beperkt, en de enkele, beter gekende, voorbeelden dateren dan nog uit de late-Middeleeuwen, zodat het vooralsnog te vroeg is om verdere besluiten aan de opgraving van dit site te Roksem te koppelen

Citation KeyDemeulemee:1987a
VerantwoordelijkeMDEWILDE, KDEGROOTE, WDECLERCQ, VAMEELS, YHOLLEVOET, CAI LLAPON