Laat- en postmiddeleeuws leer uit het verlaten vissersdorp Walraversijde (stad Oostende, prov. West-Vlaanderen)

TitelLaat- en postmiddeleeuws leer uit het verlaten vissersdorp Walraversijde (stad Oostende, prov. West-Vlaanderen)
PublicatietypeTijdschriftartikel
Publicatiejaar2003
AuteursSchietecatte, L
Titel van het tijdschriftArcheologie in Vlaanderen
Volume of jaargangVII
Begin en eindpagina's141-200
Trefwoordenkuil, Landelijke archeologie, leer, tonput, vissersdorp
Samenvatting

Interdisciplinair onderzoek I.A.P. - Bedreiging door allerlei infrastructuurwerken
Er zijn tijdens de campagnes van 1992 tot en met 1999 uit 142 contexten, meestal kuilen, tonputten of lagen, ruim 1000 stukken/stukjes leer gerecupereerd.
Het leer bestaat voor het overgrote deel uit schoenen en vooral onderdelen daarvan. Aangezien in dit artikel enkel het leder behandeld wordt, zijn de houten en kurken zolen van trippen, platijnen en stillegangen niet in de catalogus opgenomen.
Er wordt een onderscheid gemaakt tussen middeleeuwse (15de eeuw) en post-middeleeuwse (16de -17de eeuw) modellen enerzijds, en trippen, platijnen en stillegangen anderzijds.. Naast schoenen zijn ook riemen, shedes en andere gebruiksvoorwerpen (gordeltassen,hengsels, schedes,afdekking van bomgat) vertegenwoordigd.
Dit onderzoek zal toelaten een paar besluiten te formuleren met betrekking tot materiaal dat midden in het dagelijkse leven van de middeleeuwen stond, maar waar tot nu toe weinig aandacht aan besteed is.
Uit de post-middeleeuwen zijn drie modellen gekend. Type 5 : Veterbandschoenen . In Raversijde zijn twee dergelijke schoenen (2 maal links) teruggevonden in eenzelfde kuil. Type 6 : Bandschoenen,.. nergens anders is een dergelijke schoen als vergelijking gevonden . Type 7 : Schoen met gespsluiting. Er is één exemplaar van dit type teruggevonden.De postmiddeleeuwse schoenen zijn , louter op basis van vergelijking, te dateren in de 16de en 17de eeuw.
Het ledermateriaal , en vooral de schoenen, biedt meer informatie dan alleen maar over modellen en constructiemethode. Schoenen staan zo dicht bij de mens dat ze veel over de drager kunnen leren, rekening houdend natuurlijk met de beperkingen van fragmentatie, vervorming en krimp in de grond en tijdens de conservatie. Het is geschikt materiaal om onderzoek te doen naar aspecten van de sociale context en de demografie.
Als algemeen besluit kunnen we stellen dat we vooral een inzicht kregen in een deel van de materiële cultuur van de bewoners van Walraversijde in de 15de eeuw.
Tijdens het onderzoek zijn enkele aspecten naar voor gekomen die toch meer aandacht verdienen en die de moeite waard zijn om verder te onderzoeken, in Raversijde zelf en in andere sites.
Zo is er het relatief grote aantal stillegangen. Verdere opgravingen van andere sectoren van het dorp zullen moeten uitwijzen of het hier gaat om het afval van een beperkte groep mensen binnen het dorp of dat dit een kenmerk is voor het hele dorp. Voor de problematiek van de winterschoenen zou het interessant zijn om dit te kunnen vergelijken met onderzoek uit andere sites. Waren dit inderdaad winterschoenen, wat werd er dan gebruikt als isolatiemateriaal en waarom hadden vrouwen geen grotere schoenen nodig ?
Ook de redenen voor de gelijkenis met Kampen, en niet alleen op gebied van schoeisel, kunnen in de toekomst nog verder uitgezocht worden.

Citation KeySchietecat:2003a
VerantwoordelijkeJMOENS, VAMEELS, CAI LLAPON