De borch van Oudenaarde

TitelDe borch van Oudenaarde
PublicatietypeTijdschriftartikel
Publicatiejaar1985
AuteursCallebaut, D, Van der Plaetsen, P, Decock, W
Titel van het tijdschriftArchaeologica Belgica
Volume of jaargang1985
Nummer binnen de jaargang2
Begin en eindpagina's103-108
Trefwoordenarcheozoölogie, gracht, kasteel, ontstaansgeschiedenis, stadsarcheologie
Samenvatting

Over de ontstaansgeschiedenis van Oudenaarde is reeds heel wat polemische inkt gevloeid. M. Hoebeke stelde ene status questiones op en bracht een aantal aanvaardbare elementen naar voor. Waar evenwel een nevel van twijfel blijft overhangen, is het burchtsite zelf. Twee vragen blijven hierbij centraal. Lag de oudste sterkte op dezelfde plaats als waar later , tot in de 18dee euw, de burcht van de heren van Pamel-Oudenaarde stond ? Welke van de twee armen vertegenwoordigt de oorspronkelijke , historische loop van de Schelde ? Die laatste vraag stijgt boven het lokale belang uit, vermits de schelde niet alleen het Franse en Duitse rijk van elkaar scheidde, maar eveneens de veel oudere grens vormde tussen de bisdommen Doornik en Kamerijk.
L. Millis stelde de hypothese voorop dat in de scheldevallei rond Oudenaarde een soort limes van Karolingsiche sites bestond. Voor Petegem en Enmae gaat die idee beslist op : de archeologie bracht er het bewijs dat in beide lokaliteiten een weerbaar site bestond dat tot de Karolingsiche periode teruggaat. ook Oudenaarde krijgt in de hypothese van L. Millis een plaats toegekend. Vermits enkel oudheidkundig bodemonderzoek een antwoord kan brengen, werd in de druk bebouwde zone rond de Kasteelstraat uitgegegekne waar nog te graven viel. Het enige bruikbare terrein in deze omgeving is de tuin van het H. Familie Rusthuis .
Tot slot kunnen we stellen dat deze proefopgraving ons geen enkele informatie bood over een eventuele Karolingsiche occupatie in de omgeving van de Kasteelstraat. In die dicht bebouwde zone is een archeologisch onderzoek van enige omvang uitgesloten. Waar wij dan toch de mogelijkheid kregen om een sleuf te trekken, kwamen wij in de latere burchtgracht terecht. De archaeologica die wij verzamelden bestrijken een periode die vermoedelijk tot de 13de eeuw teruggaat en tot de 20ste eeuw doorloopt. Het beendermateriaal laat zine dat de bewoners van het iste voor hun vleesvorzineing bijna uitsluitend op de veeteelt aangewezen waren.

Notities

Sleuf 1985 in tuin rusthuis verkeerd gesitueerd.
Zie ook Ameels , opgravingscampagnes Oudenaarde-Kasteelstraat 2005-2007

Citation KeyCallebaut:1985b
VerantwoordelijkeAERVYNCK, KDEGROOTE, VAMEELS, CAI SMORTIER