Het archeologische onderzoek in het kasteel de Renesse te Oostmalle (gem. Malle) Interimverslag 1986

TitelHet archeologische onderzoek in het kasteel de Renesse te Oostmalle (gem. Malle) Interimverslag 1986
PublicatietypeTijdschriftartikel
Publicatiejaar1987
AuteursVan Staeyen, G, Van Impe, L
Titel van het tijdschriftArchaeologia Belgica
Volume of jaargangIII
Begin en eindpagina's251-256
Trefwoordenkasteel
Samenvatting

Het kasteel de Renesse is gelegen nabij de dorpskern van Oostmalle en bestaat in zijn huidige toestand uit een hoefijzervormig gebouw. De kern ervan dateert uit de 16de eeuw. Ingrijpende verbouwingen grepen vooral plaats inde loop van de 19de - 20ste eeuw.
Het archeologisch onderzoek , voorafgaand aan restauratie- en renovatiewerken, spitste zich in de eerste plaats toe op het 16de eeuws opperhof. Het gaat om een groot rechthoekig gebouw, waarvan het grondplan deels aan de hand van goed bewarde funderingen, deels met behulp van uitbraaksporen gereconstrueerd kan worden. Binnen het gebouw een waterput die door waarbij de permanent hoge waterstand verder onderzoek belette.
De hoeken van het gebouw zijn afgewerkt met vijfhoekige hoektorentjes. Twee ervan werden vrijgelegd. Aan weerszijden van het schietgat voerden kokers afvalwater van de verdiepingen en waarschijnlijk van de latrines af naar de slotgracht. Op de bodem van de kokers werden interessante hoeveelheden aardewerk teruggevonden : opvallend is de samenstelling van de vondstpakketten. De westelijke hoektoren leverde enkele stukken majolica, 16de eeuwse steengoedkruiken en een belangrijke hoeveelheid rood aardewerk, vooral schalen, melkteilen, grapen en kruiken. De noordelijke hoektoren daarentegen leverde vooral 17de en 18de eeuws materiaal op.
De gracht rondom het gebouw is hoofdzakelijk opgevuld met puin, vermengd met grote hoeveelheden scherven, vooral post-middeleeuws rood aardewerk en stukken van glazen flessen.
Tussen opperhof en neerhof legden we tenslotte de resten van de brug vrij. De funderingen van het opeprhof zijn bijna geheel gebouwd in baksteen. De funderingssleuven van het 16de eeuws hoofdgebouw doorsnijden een egaal zwarte en kleverige bodemlaag, die heel wat 14de eeuws aardewerk bevatte.
Bij het afschaven van de zwarte bodem kwam een aantal sporen aan het licht, waaronder paalkuilen. Vondsten om deze kuilen te dateren ontbreken.
Tenslotte legden we op het binnenplein van het huidige kasteel enkele sleuven aan. Hier stootten we op de resten van het 16de eeuws neerhof .
Van een ouder kasteel kunnen tot op heden geen bouwresten met zekerheid geïdentificeerd worden. Het teruggevonden aardewerk wijst in ieder geval wel op oudere bewoningsfasen.

Citation KeyVanstaeyen:1987a
VerantwoordelijkeKDEGROOTE, VAMEELS, CAI KC